یک شبی مجنون نمازش را شکست
بی وضو در کوچه لیلا نشست
                                     ...
                                          عشق آن شب مست مستش کرده بود
                                                                       فارغ از جام الستش کرده بود
                                                                                                               ...
سجده ای زد بر لب درگاه او
پر زلیلا شد دل پر آه او 

                                      ...
                                           گفت یا رب از چه خوارم کرده ای
                                                                      بر صلیب عشق دارم کرده ای
                                                                                                               ...
جام لیلا را به دستم داده ای
وندر این بازی شکستم داده ای
                                     ...
                                          نشتر عشقش به جانم می زنی
                                                                        دردم از لیلاست آنم می زنی
                                                                                                               ...

خسته ام زین عشق، دل خونم مکن
من که مجنونم تو مجنونم مکن
                                      ...
                                          مرد این بازیچه دیگر نیستم
                                                                       این تو و لیلای تو ... من نیستم
                                                                                                                ...
گفت: ای دیوانه لیلایت منم
در رگ پیدا و پنهانت منم
                                     ...
                                            سال ها با جور لیلا ساختی
                                                                              من کنارت بودم و نشناختی
                                                                                                                ...
عشق لیلا در دلت انداختم
صد قمار عشق یک جا باختم
                                    ...
                                            کردمت آوارهء صحرا نشد
                                                                             گفتم عاقل می شوی اما نشد
                                                                                                                ...
سوختم در حسرت یک یا ربت
غیر لیلا برنیامد از لبت
                                    ...
                                         روز و شب او را صدا کردی ولی
                                                                               دیدم امشب با منی گفتم بلی
                                                                                                                ...
مطمئن بودم به من سرمیزنی
در حریم خانه ام در میزنی
                                    ...
                                        حال این لیلا که خوارت کرده بود
                                                                          درس عشقش بیقرارت کرده بود
                                                                                                                 ...

مرد راهش باش تا شاهت کنم

صد چو لیلا کشته در راهت کنم

.................................

اگه میخوای بری برو ، از تو دوباره می گذرم

نگاه به گریه هام نکن ، من از تو بی وفاترم

اگه میخوای بری برو ، از تو دوباره می گذرم

نگاه به گریه هام نکن ، من از تو بی وفاترم

تو اشتباه عمرمی ، که دیگه تکرار نمی شی

ایندفعه دیگه برنگرد ، تو واسه من یار نمی شی

نه غم می خوام نه خاطره ، فقط بذار رها بشم

تو این غریبی نمی خوام ، مجنون قصه ها بشم

همیشه بی گناه تویی ، همیشه تقصیر منه

نگاه بی وفای تو ، همیشه طعنه می زنه

بازم منم می بخشمت ، این اشتباه آخره

گذشتم از گناه تو ، ولی خدا نمی گذره

نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت  نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت  نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت  نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت  نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت  نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت  نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت  نفرت من نفرت من نفرت من نفرت نفرت نفرت نفرت نفرت من نفرت من نفرت من نفرت  نفرت نفرت

ببخش اگه تو قصه مون دو رنگ و نامرد نبودم

ببخش که عاشقت بودم خسته و دل سرد نبودم

ببخش که مثل تو نشد خیانتو یاد بگیرم

اگر که گفتم به چشات بزار واسه تو بمیرم

ببخش اگه تو گریه هام دو رنگی و ریا نبود

اگر که دستام مثه تو با کسی آشنا نبود

ببخش اگه تو عشقمون کم نمی زاشتم چیزی رو

ببخش که یادم نمی ره اون روزای پاییزی رو

لیاقت دستای تو بیشتر از این نبود عزیز

نه نمی خوام گریه کنیِ،برای من اشکی نریز

لیاقت چشمای تو،نگاه ِ پاک ِ من نبود

خودت خواستی که من مجبور باشم
برم جایی که از تو دور باشم

تو پای منو از قلبت بُریدی
خودت خواستی که من اینجور باشم

خودت خواستی که احساسم بشه سرد
خودت خواستی نمیشه کاری ام کرد

می دیدم دارم از چشمات می افتم
مدارا کردم و چیزی نگفتم

برام بودنِ تو بازی نبود و
به این بازی دلم راضی نبود و

از اول آخرش رو می دونستم
تو تونستی ولی من نتونستم

برات بودنِ من کافی نبود و
حقیقت اینکه می بافی نبود و

دارم دق می کنم از درد دوری
می خوام مثل تو شم، اما چه جوری؟

غربت من هر چی که هست از با تو بودن بهتره
آخر خط زندگی این نفسای آخره

وقتی دارم با هر نفس از این زمونه سیر می شم
وقتی با یه زخم زبون از این و اون دلگیر میشم

این آخر راهه دیگه باید که تنها بمیرم
تنها تو اوج بی کسی تو غربت آروم بگیرم

باید برم باید برم باید که بی تو بپرم
آخ که چه سنگین می زنه این نفسای آخرم

سکوت من نشونه ی رضایتم نیست میدونی
گلایه هامو میتونی از توی چشمام بخونی

بگو آخه جرمم چیه که باید اینجور بسوزم
هیچی نگم داد نزنم لبامو روهم بدوزم

در به در غزل فروش منم که گیتار میزنم
با هرنگاه به عکست انگار من خودمو دار می زنم

نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و سر نوشت
به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت

نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من و تو
به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو

نفرین به عشق به عاشقی نفرین به بخت و سر نوشت
به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت

نفرین به من نفرین به تو نفرین به عشق من و تو
به ساده بودن من و به اون دل سیاه تو

دفتر عشـق که بسته شد

دیدم منم تموم شــــــــــــــــــــدم

خونم حلال ولی بـــــــــــــــــــــــــــــــــــدون

به پایه تو حــــروم شـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

اونیکه عاشـــق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

بد جوری تو کار تو مونده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود

برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

تــــموم وســـعت دلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

بـه نــام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم

غـرور لعنتـی می گفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

بازی عشــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم

از تـــو گـــله نمیکنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

از دســت قــــلبم شا کیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم

چــــــــراغ ره تاریکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم

دوســت ندارم چـشمای مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن

فردا بــه آفـتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

آخـر ماجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه

دســت و دلـت نلـــــــــــــــــــــــــــرزه

بـزن تیر خــــــــــــــــــــلاص رو

از اون که عاشقـــــت بود

بشـنو این التماس رو

باید فراموشت کنم ، چندی است تمرین می کنم
من می توانـم ، می شود ، آرام تلقین می کنم

با عکس های دیگری ، تا صبح صحبت می کنم
با آن اتاق خویش را ، بیهوده تزیین می کنم

سخت است اما می شود ، در نقش یک عاقل روم
شب نه دعایت می کنم ، نه صبح نفرین می کنم

حالم نه اصلا خوب نیست ، تا بعد بهتر می شود
فکری برای این دل ِ ، تنهای غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای و بر نمی گردی همین
خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

از جنب و جوش افتاده ام ، دیگر نمی گویم به خود :
وقتی عروسی می کند ، آن می کنم ، این می کنم

خوابم نمی آید ولی ، از ترس بیداری به زور
با لطف قرص ِ قدّ ِ نُقل ، یک خواب رنگین می کنم

این درد ِ زرد ِ بی کسی ، بر شانه جا خوش کرده است
از روی عادت دوستی ، با بار سنگین می کنم

هر چه دعا کردم نشد ، شاید کسی آمین نگفت
حالا تقاضای دلی ، سرشار از آمین می کنم

نه اسب ، نه باران ، نه مرد ، تنهایم و این دائمی است
اسب حقیقت را خودم ، با این نشان زین می کنم

یا می بَرم ، یا باز هم ، نقش شکستی تلخ را
در خاطرات سُرخ خود ، با رنج آذین می کنم

حالا نه تو مال منی ، نه خواستی سهمت شوم
این مشکل من بود و هست ، در عشق گلچین می کنم

کم کم ز یادم می روی ، این روزگار و رسم اوست
این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین می کنم

دارم از ياده تو ميرم عشقه من کاري بکن
شايد از غصه بميرم عشقه من کاري بکن

امون از اين عشقي که عاشقم نيست
امون از اين گل که شقايقم نيست

امون از اين ياره نفس بريده
امون از اين بغضي که حق حقم نيست

تازه مي خواستم تو دله تو جابشم
تازه مي خواستم به تو مبتلا بشم

خراب شدي رو سره آرزوهام
تابانه اين چشمو من از تو ميخوام

نفرين به من که پرپرت نکردم
مثله خودم در به درت نکردم

دستتو خوندمو چشامو بستم
از حالو روزم خبرت نکردم

نفرين به تو که باورم نکردي
عاشق شدم عاشقترم نکردي

سوختمو دل به هيچ کسي ندادم
تو سايتو تاج سرم نکردي